Coach en psycholoog Freek
Na meer dan 30 jaar coachgesprekken weet ik één ding zeker: mensen zoeken geen label, maar iemand die echt luistert.
De man achter Coach Freek
Ik ben Freek, coach en psycholoog in Drachten, waar ik sinds 1995 werk met mensen die vastlopen in zichzelf, hun werk, relaties of levensvragen. Maar dit is geen keurige opsomming van wie ik ben. Dat vertel je beter met wat iemand doet, waar hij naar luistert en waar zijn ogen van gaan leven. Ik hou van muziek die binnenkomt zonder dat je erom vroeg, van een goed boek waarbij de koffie koud wordt, van wandelen langs zee, waar je hoofd eindelijk ophoudt met vergaderen, en van gesprekken waarin iemand halverwege stilvalt en voelt: dit had ik allang hardop moeten zeggen.
Dat laatste raakt de kern van mijn werk als coach en psycholoog. Coaching begint voor mij niet met het invullen van een model, maar met aandacht voor wat iemand werkelijk vertelt, ook tussen de regels door. Ik neem geen koffer vol theorie mee naar een gesprek, maar dertig jaar ervaring, mijn eigen omwegen en de nuchtere herkenning van hoe het leven mensen kan vastzetten zonder dat ze het meteen doorhebben. Bij Spreek met Freek help ik mensen vooral online, en waar passend vanuit Drachten, om weer dichter te komen bij wie ze zijn, wat ze dragen en welke stap nu klopt.
Hoe ik kijk als coach en psycholoog
Als coach kijk ik niet alleen naar de klacht waarmee iemand binnenkomt, maar naar het grotere verhaal eromheen. Stress, somberheid, relatieproblemen of levensvragen staan zelden los van hoe iemand heeft geleefd, gewerkt, gezorgd, volgehouden of zichzelf heeft aangepast. Daarom luister ik niet alleen naar wat er gezegd wordt, maar ook naar wat lang is ingeslikt, stilgehouden of te veel alleen is gedragen. Juist in die lagen wordt zichtbaar waarom een goed advies vaak niet genoeg is.
Mijn manier van coachen is breed, scherp en menselijk. Ik luister aandachtig, vraag door en leg verbanden tussen wat iemand vertelt, voelt, vermijdt en verlangt. Dat kan confronterend zijn, omdat echte coaching soms vraagt dat je eerlijker kijkt dan je gewend bent. Tegelijk is er ruimte voor lichtheid en humor, omdat niet alles zwaar hoeft te worden gemaakt om wezenlijk te zijn. Een goed coachgesprek brengt helderheid, stevigheid en richting, zonder dat er een standaardtraject over je leven heen wordt gelegd.
Wat 30 jaar gesprekken mij hebben geleerd
Ik studeerde toegepaste psychologie en volgde opleidingen in gespreksvoering, relatie- en gezinstherapie en cognitieve gedragstherapie. Die basis is stevig, maar mijn echte leerschool waren de gesprekken zelf. Dertig jaar lang zat ik tegenover mensen die niet verder kwamen met harder hun best doen, nog een plan maken of zichzelf opnieuw streng toespreken. Mensen die vastliepen in werk, relaties, verlies, twijfel, innerlijke onrust of vragen waar geen snelle oplossing bij past.
Daar heb ik geleerd dat echte verandering niet begint met tempo, maar met eerlijk kijken. Niet met een antwoord dat al klaarstaat terwijl iemand nog zoekt naar woorden, maar met tijd, aandacht en de bereidheid om samen te verstaan wat er echt speelt. Soms wordt dat scherper dan iemand verwachtte, soms rustiger dan hij vreesde, maar altijd gericht op wat haalbaar en passend is voor deze persoon, op dit moment. Vanuit die plek kan er weer beweging ontstaan die niet geforceerd voelt, maar klopt vanbinnen.
Wat het leven mij heeft geleerd
Ik leef niet om het leven heen. Ik sta er middenin, met alles wat het brengt: schoonheid, kwetsbaarheid, verlies, herstel en de koppige wil om verder te gaan. Een ernstig auto-ongeluk veranderde mijn lichaam blijvend. Dat bepaalt soms mijn tempo, maar niet mijn richting. Het leerde mij hoe kwetsbaar een mens is en hoe kostbaar het leven blijft, juist wanneer het anders loopt dan gehoopt. Burn-out, depressie en andere psychische dwarsliggers ken ik niet alleen uit theorie of uit het verhaal van anderen. Ik ken ze ook van binnenuit. Ik weet hoe donker het kan worden wanneer richting verdwijnt en houvast wegvalt. Ik ken ze ook van binnenuit. Ik weet hoe donker het kan worden wanneer richting verdwijnt en houvast wegvalt.
Juist dan is het belangrijk dat er iemand naast je staat die niet schrikt van wat hij ziet, maar rustig genoeg blijft om samen te kijken naar wat nog leeft. Muziek is altijd een anker geweest, niet om te ontsnappen, maar om aanwezig te blijven bij wat er is. Meditatie helpt mij om te vertragen en telkens opnieuw contact te maken met wat wezenlijk is. Ik lees veel, breed en gretig: vakkennis, verdieping en boeken die ademruimte geven en mijn blik verzachten.
Die doorleefde ervaring staat niet naast mijn werk, ze vormt de grond eronder. Wat anderen in mij herkennen, is veerkracht, doorzettingsvermogen, levenslust, humor en creativiteit. Voor mij zijn dat geen losse eigenschappen, maar manieren waarop ik heb geleerd met het leven mee te bewegen zonder mezelf kwijt te raken. Daardoor luister ik niet afstandelijk, maar met de nuchtere herkenning van iemand die weet hoe het voelt wanneer houvast wegvalt en hoe belangrijk het is dat er dan iemand rustig bij je blijft en helpt zoeken naar woorden.