Mannen het is tijd voor voelen

Heren, tijd voor een bekentenis zonder eerst een grap te maken en daarna snel te zeggen dat het verder prima gaat. Wij mannen kunnen wonderbaarlijk lang functioneren op een binnenwereld waar inmiddels drie waarschuwingslampjes branden. Boosheid zetten we om in een korte lont, verdriet krijgt een afspraak ergens na de zomer en onzekerheid noemen we voor het gemak vermoeidheid. Ondertussen draaien we door, lossen dingen op, regelen wat geregeld moet worden en vertellen desgevraagd dat er niets bijzonders aan de hand is. Dat klinkt stevig, totdat je merkt dat je nachtrust, je lijf, je partner of je humeur het persbericht inmiddels niet meer onderschrijven.

Voelen betekent niet dat je voortaan bij iedere emotie in kringopstelling hoeft te melden wat die met je doet. Het betekent dat je eerder merkt wat er werkelijk speelt voordat je omgeving het via omwegen moet ontdekken. Dat je kunt zeggen dat iets je raakt zonder er eerst boosheid van te maken, kunt erkennen dat je bang bent zonder meteen een oplossing te presenteren en verdriet niet behandelt alsof het een technisch defect is waarvoor nog geen onderdeel binnen is. Juist daar begint contact: niet bij de man die alles alleen kan dragen, maar bij iemand die sterk genoeg is om niet langer te doen alsof hij van beton is. Want wie jarenlang roept dat er niets aan de hand is, moet niet verbaasd zijn wanneer zijn lichaam, relatie of humeur uiteindelijk besluit zelf het woord te nemen.

De manwildernis van binnen

Je hoeft niet meteen je complete emotionele archief uit 1987 open te trekken om te leren zeggen wat er in je omgaat. Begin eens met iets dat bleef hangen: die vergadering waar je nog steeds kwaad over bent, een opmerking van je partner die harder binnenkwam dan je liet merken of die teleurstelling waar je al drie dagen opvallend professioneel overheen functioneert. Zeg het tegen iemand die je vertrouwt zonder er eerst een grap, analyse of technische oplossing omheen te bouwen. “Gek, dit blijft me bezighouden. Heb jij dat ook?” is soms al genoeg om een gesprek te beginnen waar twee mannen normaal gesproken moeiteloos nog een half jaar omheen kunnen fietsen.

Luisteren helpt minstens zo veel. Wie een ander hoort zeggen dat hij onzeker, geraakt of bang was, ontdekt ineens dat die woorden ook in zijn eigen gereedschapskist blijken te liggen. Dat voelt in het begin onwennig, want veel mannen hebben meer training gehad in doorgaan dan in herkennen wat er ondertussen vanbinnen meereist. Je hoeft daarom niet ieder gevoel uitgebreid te onderzoeken of er meteen een ontwikkeltraject van te maken. Merk het op, geef het een naam en kijk wat het je probeert duidelijk te maken voordat boosheid, terugtrekken of een nacht naar het plafond staren het namens jou moet vertalen. Daar zit voor mij de echte winst: niet zachter worden, maar preciezer weten wat er in je gebeurt zodat je niet pas achteraf hoeft uit te leggen waarom iedereen om je heen het eerder doorhad dan jijzelf.

De kracht van kwetsbaarheid

Emotionele openheid en kwetsbaarheid leer je niet in een week alsof er vrijdagmiddag een certificaat klaar ligt. Het begint veel kleiner: merken wat je voelt en daar een nauwkeuriger woord voor vinden dan goed, slecht of moe. Schrijf het op, spreek het uit of probeer eerst voor jezelf te begrijpen waarom die ene opmerking nog steeds meegaat terwijl de vergadering al drie dagen voorbij is. Hoe preciezer je weet wat je raakt, hoe minder de ander hoeft te raden wat er achter je stilte, kortaf reageren of terugtrekken zit. Deel dat met iemand die je vertrouwt en luister ook wanneer die ander hetzelfde probeert, want openheid is geen eenrichtingsverkeer waarbij iedereen alleen zijn eigen binnenkant komt afleveren.

Dat gaat niet altijd soepel. Je kunt iets eerlijk zeggen en een antwoord krijgen waar je geen centimeter mee opschiet, of ontdekken dat iemand uitstekend kan luisteren zolang het gesprek nergens echt over gaat. Ook dat vertelt iets. Kwetsbaar zijn betekent niet dat je voortaan met ieder gevoel de straat op moet of dat iedere traan automatisch persoonlijke groei oplevert. Het betekent dat je niet langer alles hoeft te verpakken in boosheid, humor, zwijgen of “laat maar”. Een man die kan zeggen “dit raakte mij”, “hier werd ik onzeker van” of “hier heb ik je nodig”, wordt niet kleiner door die woorden. Hij wordt duidelijker, waardoor de mensen om hem heen eindelijk niet meer hoeven te solliciteren naar de functie van gedachtenlezer.

Stoer genoeg om te voelen

Je hoeft dit niet in je eentje uit te zoeken. Juist tussen mannen kan het verrassend opluchten wanneer iemand eens niet antwoordt met “gaat prima”, maar gewoon zegt dat iets hem raakt, dwarszit of onzeker maakt. Dat hoeft geen wekelijkse gevoelsvergadering met bijpassende stoelenkring te worden. Een vriend, broer, collega of partner bij wie je niet onmiddellijk een ander gezicht hoeft op te zetten, kan al genoeg zijn. Wanneer één man iets werkelijk zegt, krijgt de ander vaak ineens toestemming om zijn eigen professionele pantser ook even aan de kapstok te hangen. Niet omdat mannen zachter moeten worden, maar omdat voortdurend doen alsof niets binnenkomt uiteindelijk vooral veel energie kost.

Wie beter weet wat er vanbinnen gebeurt, hoeft zijn omgeving ook minder vaak te laten raden waarom hij zwijgt, kortaf reageert of zich terugtrekt. Dat maakt gesprekken duidelijker, relaties eerlijker en kan ook op het werk verschil maken, zeker wanneer verantwoordelijkheid en druk zich opstapelen. Stoer zijn en voelen hoeven daarom helemaal geen tegenpolen te zijn. Misschien zit volwassen stevigheid juist in kunnen zeggen wat er speelt zonder er een toneelstuk van te maken en zonder het eerst drie maanden op te slaan tot iemand anders per ongeluk op de verkeerde knop drukt. Dan wordt openheid geen nieuw mannelijk ideaal waaraan je óók nog moet voldoen, maar gewoon een manier om minder om jezelf heen te lopen en duidelijker aanwezig te zijn bij de mensen die ertoe doen.

Kennismaken zonder wachtlijst

Als je na het lezen van deze NieuwsBlog merkt dat er iets in jouw leven niet goed voelt of vastzit, hoef je daar niet meteen een nette levensvraag van te maken. Soms weet je gewoon dat doorgaan zoals je nu doet weinig nieuws gaat opleveren. Ik ben Freek, coach en psycholoog uit Drachten, en al ruim 30 jaar praat ik met mensen over levensvragen, relaties en werkstress. In al die gesprekken heb ik geleerd dat het probleem lang niet altijd alleen zit in wat jij anders zou moeten doen. Daarom kijk ik ook naar wat bij jou ligt, wat er tussen mensen gebeurt en welke omstandigheden invloed blijven houden. Het leven past nu eenmaal zelden netjes in één doosje. Verwacht daarom geen etiket of standaardpraatje. Ik luister, vraag door, leg verbanden en zeg het wanneer ik denk dat iets anders zit dan jij tot nu toe dacht.

Kennismaken begint met een gratis en vrijblijvend gesprek van 60 minuten, in mijn praktijk aan huis in Drachten of online als dat beter past. Vooraf vul je een digitaal kennismakingsformulier in over wat er speelt en wat voor jou belangrijk is. Ik lees vooraf wat je levensvraag is, of waar het in je leven schuurt of vastzit, zodat we tijdens het gesprek meteen kunnen aansluiten. Minstens zo belangrijk is de klik: je ervaart hoe ik luister, doorvraag en reageer en of mijn manier van coachen bij je past. Past jouw levensvraag beter bij iemand anders, dan zeg ik dat. Heb je vooraf een korte vraag, dan bereik je me via de WhatsApp-knop. Vul hieronder je gegevens en levensvraag in en geef aan wanneer je wilt afspreken. Binnen 24 uur neem ik zelf contact met je op en plannen we een afspraak, overdag of ’s avonds en altijd binnen 2 weken.