Coachingvisie passend voor jou
Coachingsvisie de levensvraag als vertrekpunt
Jouw levensvraag is vanaf het eerste gesprek het vertrekpunt binnen mijn coachingsvisie. Je hoeft nog niet precies te weten wat er aan de hand is of waar je uit wilt komen. Vaak weet je vooral waar het schuurt, wat blijft terugkomen en wat je niet langer op dezelfde manier wilt blijven doen. Vanuit jouw verhaal kijken we wat bij jou ligt, wat tussen jou en anderen gebeurt en welke omstandigheden blijven duwen. Ik voeg daar mijn psychologische kennis, ruim 30 jaar ervaring en professionele scherpte aan toe. Ik luister, analyseer, vraag door en benoem het ook wanneer je jezelf voorbijloopt, iets kleiner maakt dan het is of verdacht handig om een lastig punt heen praat.
Tegelijk blijft de regie over jouw leven bij jou. Dat betekent niet dat ik aan de zijlijn vriendelijk zit te knikken terwijl jij alles zelf moet uitzoeken. Nieuwe inzichten scherpen je oorspronkelijke levensvraag aan of geven een andere richting aan wat aandacht vraagt. Dan bewegen we mee met wat zich werkelijk aandient. Goede coaching maakt je niet afhankelijker van mij, maar scherper in wat van jou is, wat bij een ander hoort en waar jij iets te kiezen hebt. Inzicht moet uiteindelijk ook buiten mijn spreekkamer iets doen: een gesprek voeren, een grens trekken, anders handelen, een besluit nemen of bewust laten rusten wat niet veranderd hoeft te worden. Daarom staat mijn motto niet voor de sier bij mijn coachingsvisie, maar midden in mijn manier van coachen: Doen is de beste manier van denken.
Spreek met Freek begint met nieuwsgierigheid
De naam Spreek met Freek is niet toevallig gekozen. Je hoeft bij mij niet eerst in een methode, etiket of theorie te passen voordat het gesprek mag beginnen. Jij brengt je verhaal mee; ik mijn psychologische kennis, ruim 30 jaar ervaring en nieuwsgierigheid naar wat nog niet klopt, schuurt of buiten beeld blijft. Ik vraag door, leg verbanden en zet soms een vraag neer waar niet meteen een antwoord op hoeft te komen. Daar zit voor mij iets van Socrates in: niet vertellen hoe jouw leven in elkaar zit, maar zo vragen dat jij zelf scherper gaat zien wat je allang meedraagt.
Dat onderzoek mag ook schuren. In provocatieve coaching vergroot ik soms een redenering uit, duw er onverwacht tegenaan of gebruik humor wanneer ernst alles muurvast zet. Niet om pijn kleiner te maken, maar om beweging te krijgen waar je denken steeds dezelfde afslag neemt. Ik ga dus niet boven je staan met het juiste antwoord, maar blijf ook niet beleefd naast je zitten knikken. We onderzoeken, toetsen, lachen waar dat lucht geeft en worden serieus waar dat nodig is, zodat je niet alleen beter begrijpt wat er speelt, maar ook scherper ziet waar jij iets te kiezen, te begrenzen of los te laten hebt.
Drie pijlers onder mijn coachingsvisie
Mijn coachingsvisie begint niet bij een methode, maar bij de manier waarop jij en ik elkaar ontmoeten. Jij brengt je levensvraag, ervaringen en keuzes mee; ik mijn psychologische kennis, ruim 30 jaar ervaring en een scherpe blik. Die manier van coachen rust op drie pijlers: gelijkwaardigheid in het gesprek, een mensbeeld waarin je nooit wordt teruggebracht tot alleen wat er misgaat en openheid voor wat schuurt, wringt of liever buiten beeld blijft. Je bent bij mij geen probleem dat opgelost moet worden, maar een mens van wie het hele verhaal meetelt.
🔶 Pijler 1 – Gelijkwaardigheid
Jij kent jouw leven van binnenuit; ik breng psychologische kennis, ruim 30 jaar ervaring en een scherpe blik mee. Gelijkwaardigheid betekent voor mij niet dat we hetzelfde doen, maar dat geen van beiden boven de ander staat. Jij bepaalt wat bij jouw leven past en welke keuzes je uiteindelijk maakt. Ik luister, analyseer, vraag door en benoem het wanneer iets schuurt, niet klopt of opvallend vaak terugkomt. Daarbij neem ik mijn deskundigheid serieus, zonder jouw verhaal over te nemen. Ik hoef mijn vakkennis niet in de gang te parkeren om naast je te kunnen zitten, net zomin als jij je eigen ervaring hoeft in te leveren omdat ik psycholoog ben.
Juist daarom leg ik wat ik zie naast jouw ervaring, niet als oordeel dat je moet overnemen, maar als iets wat we samen onderzoeken en toetsen. Jij hoeft niet te worden wie ik verstandig vind en ik ga ook niet vriendelijk knikken wanneer ik iets anders zie. Verschil van inzicht hoort bij een echt gesprek en hoeft de gelijkwaardigheid niet in de weg te staan. Jouw leven blijft van jou, terwijl ik genoeg afstand en deskundigheid meebreng om zichtbaar te maken wat je zelf van zo dichtbij niet altijd meer scherp ziet. Zo blijft er ruimte voor jouw regie én voor mijn verantwoordelijkheid om eerlijk te zeggen wat mij opvalt.
🔶 Pijler 2 – Niet alles wat vastloopt zit in jou
Vastlopen maakt jou nog niet tot het probleem dat opgelost moet worden. Soms zit je jezelf in de weg, soms is een relatie scheefgegroeid en soms vragen omstandigheden al veel te lang meer van je dan redelijk is. Daarom leggen we niet automatisch alles bij jou neer. We kijken wat van jou is, wat tussen jou en anderen gebeurt en waar de situatie zelf moet veranderen. Dat onderscheid doet ertoe, want anders kun je jarenlang aan jezelf blijven sleutelen om beter te passen in iets wat eigenlijk niet past. Verantwoordelijkheid nemen betekent voor mij dus niet dat jij automatisch verantwoordelijk bent voor alles wat er misgaat.
Diezelfde blik geldt voor gedrag waar je nu last van hebt. Dat is zelden zomaar uit het niets ontstaan. Wat vandaag in de weg zit, hielp je vroeger wellicht om overeind te blijven, conflicten te vermijden, controle te houden of jezelf te beschermen. Daarom kijken we niet alleen naar wat je kwijt wilt, maar ook naar wat dat gedrag ooit voor je deed en wat het je inmiddels kost. Zo hoef je jezelf niet eerst af te keuren voordat er iets verandert. Je neemt verantwoordelijkheid voor wat werkelijk van jou is, zonder ondertussen ook de bagage van iedereen om je heen te blijven meesjouwen.
🔶 Pijler 3 – Wat schuurt mag op tafel
Wat belangrijk is, mag benoemd worden, ook wanneer schaamte, angst, boosheid of loyaliteit liever een omweg nemen. Ik leg naast elkaar wat je zegt, doet en voelt en benoem het wanneer daar iets niet klopt. Niet om je klem te zetten, maar omdat juist in zo’n verschil zichtbaar wordt wat al te lang buiten beeld blijft. We maken dingen dus niet groter dan ze zijn, maar ook niet kleiner omdat ze ongemakkelijk worden. Een gesprek mag scherp zijn zonder hard te worden en licht zonder de ernst kwijt te raken. Juist door iets niet langer te omzeilen, ontstaat ruimte om eerlijker te kijken naar wat er werkelijk speelt.
Humor en relativering gebruik ik wanneer ze lucht geven of een vastgelopen gedachte even van zijn vaste plek trekken. Ik hoef daarbij geen gelijk te krijgen en jij hoeft mijn spiegel niet braaf over te nemen. Wat ik zie leg ik voor, zodat jij kunt toetsen wat raakt, wat niet klopt en wat je ermee wilt doen. Openheid betekent voor mij dus niet dat alles zwaar of plechtig moet worden, maar dat ook het lastige gezegd kan worden zonder dat het gesprek verandert in een verhoor met mij achter de lamp. Zo blijft er ruimte voor scherpte, verschil en eerlijkheid zonder dat jij je hoeft te verdedigen tegen degene die tegenover je zit.
Coachingstools zonder standaardrecept
Je krijgt bij mij niet automatisch dezelfde oefening, uitleg of opdracht als degene die gisteren tegenover me zat. Eerst moet duidelijk worden wat jouw levensvraag nodig heeft. Soms zijn een paar gesprekken genoeg om verbanden te zien en zelf verder te kunnen; soms zit iets hardnekkiger vast en vraagt het meer verdieping. Dan gebruik ik coachingstools zoals psychologische uitleg, reflectievragen, schema’s, oefeningen en praktijkopdrachten. Daarnaast heb ik vanuit ruim 30 jaar ervaring eigen coachmodules ontwikkeld rond onder meer assertiviteit, relaties, angst en grenzen stellen. Geen gereedschap om voor de vorm uit de kast te trekken, maar alleen wanneer het iets toevoegt aan wat jij wilt begrijpen, doorbreken of veranderen.
Een coachingstool bepaalt nooit de route. Wat je tijdens een gesprek ontdekt, moet uiteindelijk mee naar buiten: een grens eerder aangeven, een uitgesteld gesprek voeren, een automatische reactie doorbreken of op het beslissende moment iets anders kiezen. Wat daar gebeurt nemen we weer mee, zodat een oefening geen huiswerk wordt dat braaf moet worden afgevinkt, maar informatie geeft over wat bij jou werkelijk verandert en waar het nog vastloopt. Zo blijven denken en doen met elkaar verbonden, zonder dat jouw levensvraag onderweg verandert in een programma dat toevallig al op de plank lag.
Digitale gespreksformulieren als rode draad
Al ruim 15 jaar werk ik met zelfontwikkelde digitale gespreksformulieren als vaste rode draad in mijn coaching, in Drachten én online. Ze zijn ontstaan vanuit ruim 30 jaar gesprekken en uit één simpele ergernis: een goed coachgesprek hoeft niet telkens opnieuw te beginnen met terughalen wat er vorige keer ook alweer speelde. Jij schrijft vooraf in je eigen tempo wat je bezighoudt, waar iets schuurt en wat blijft terugkomen. Ik lees en analyseer je antwoorden vóór onze afspraak. Daardoor stap ik niet blanco het gesprek in en hoef jij niet eerst je halve geschiedenis uit te pakken voordat we bij vandaag aankomen. We beginnen waar het op dat moment werkelijk interessant wordt.
Daar houdt het formulier niet op. Ook tussen gesprekken door blijft de lijn zichtbaar: wat gebeurde er, waar reageerde je anders, welk patroon kwam terug en wat veranderde juist wel? Ik verbind die informatie met wat ik tijdens onze gesprekken hoor en observeer en voeg waar nodig reflecties, oefeningen of eigen coachmodules toe. Zo ontstaat geen rij losse gesprekken die toevallig achter elkaar in de agenda staan, maar een doorlopend proces waarin jouw dagelijks leven, mijn psychologische analyse, ons gesprek en wat je daarna doet elkaar blijven voeden. Het formulier zelf is uiteindelijk maar gereedschap. De kracht zit in wat het bewaart: ontwikkeling verdwijnt niet tussen twee afspraken in en we hoeven niet iedere keer opnieuw te zoeken waar de draad ook alweer lag.
Goede coaching maakt mij overbodig
Mijn coachingsvisie heeft geen ingewikkeld einddoel: op een dag heb je mij niet meer nodig. Als je na iedere keuze eerst wilt weten wat ík ervan vind, hebben we onderweg iets gemist. Ik loop een tijd met je mee, stel lastige vragen, leg verbanden, spreek tegen waar dat nodig is en breng mijn psychologische kennis, levenservaring en ruim 30 jaar vakmanschap mee. Niet om jouw leven van keurige pijltjes en uitroeptekens te voorzien, maar om scherper te krijgen wat van jou is, wat je al te lang draagt en waar je zelf iets te kiezen hebt. Goede coaching maakt je niet beter in het volgen van een coach. Ze maakt je beter in het herkennen van jezelf.
Je hoeft na coaching dan ook geen verbeterde versie 2.0 van jezelf te worden, glanzend opgepoetst en klaar voor de volgende functioneringsronde. Wel iemand die eerder merkt waar iets schuurt, minder automatisch bagage oppakt waar je naam niet op staat en beter weet wanneer handelen nodig is en wanneer loslaten verstandiger is. Welke methode we onderweg gebruiken of hoeveel gesprekken daarvoor nodig zijn, blijft bijzaak. Als jij weer zelf ziet waar je ja zegt terwijl je nee bedoelt, waar je te lang blijft dragen en waar je werkelijk iets wilt veranderen, heeft coaching gedaan waarvoor ze bedoeld is. Dan mag ik weer uit beeld. Precies de bedoeling.
